MODLITWA

Do Ciebie wznoszę me oczy, który mieszkasz w niebie           (Ps 123,1).


Święty Jan Klimak: Modlitwa, w istocie swojej, jest rozmową i zjednoczeniem człowieka z Bogiem. Swym działaniem podtrzymuje ona świat, wiedzie do pojednania ze swoim Stwórcą. Można ją nazwać matką, a także córką skruchy, przebłaganiem za grzechy, mostem wzniesionym ponad pokusami, warownią przeciw utrapieniom. Modlitwa jest dziełem Aniołów, przyszłą radością, pracą bez końca, źródłem cnót, zaproszeniem do wzięcia darów łaski, niejawnym objawieniem Boga, rozkoszą duszy, oświeceniem umysłu, siekierą odcinającą desperację, potwierdzeniem nadziei, usprawiedliwieniem cierpienia, skarbem ascetów, pomniejszeniem gniewu, zwierciadłem, ukazującym rozwój duchowy, określeniem miary, oznaką duchowej chwały człowieka.

Z Gerontikonu: Bracia zapytali abbę Agatona: „Ojcze, która z cnót wymaga największych wysiłków?”  Abba odrzekł im: „Wybaczcie mi, bracia. Według mnie nic nie wymaga większego wysiłku niż modlitwa do Boga, bo kiedy człowiek zamierza modlić się, demony z wielką pasją próbują mu przeszkodzić. Doskonale bowiem wiedzą one, że nic innego nie przeciwstawia się z lepszym skutkiem ich złu, jak modlitwa.”